Poëzie

'Als een van de wezens van de nacht, doorklief ik het luchtruim als een wolf op jacht'. Geen gemakkelijke zin in een prentenboek voor kleuters. Op de tekst van Super Uil valt het nodige aan te merken, waarbij het lastig is vast te stellen of dat in de oorspronkelijke zinnen

Naar mijn mening één van de meeste humoristische prentenboeken van dit decennium: Held op sokken van Bette Westera en Thé Tjong-Khing. Het boek was een succes en won een Zilveren Griffel. En wat doe je met een succesformule? Juist, daar borduur je op voort of erger nog: die melk je

'Hier lig ik dan, begraven in een grazig stukje groen, en denk wat ik al eerder dacht: de dood is goed te doen.' Het afsluitende vers in Doodgewoon leest als een geruststellende conclusie, het valt allemaal best mee met die dood. Dat zou geen correcte samenvatting zijn want auteur Bette

'De vier zusjes Vaalgier hebben vuil opgehaald. Nu zijn ze op weg. Hun vuilwagen maalt'. Diverse dieren komen in een grote wagen aangereden, van een shovel en hoogwerker tot een enorme oplegger. Die laatste is van Poeha, de pauw, die niet kan wachten zijn volle truck aan de anderen te

Dit boek wordt voor relaties begeleid door een mooie maar even noodzakelijke als treurige brief waarin de uitgever uitlegt waarom het laatste boek van Sieb Posthuma zo snel na zijn dood wordt uitgegeven en het oprechte verdriet over zijn overlijden met ons deelt. Het vijfde Aadje Piraatje boek (waaronder een

De vierde Boer Boris alweer en ik had nog zo gezegd dat ik een nieuw deeltje niet meer ging bespreken. Maar ja, het is bijna kinderboekenweek, het is feest en die Van Lieshout en Hopman hebben misschien wel het aardigste boekje rond het thema bedacht. Ted van Lieshout kan rond

'O jij bent mijn eiland, mijn lief, ik vaar naar je toe in een brief.' Dat eiland is Curaçao, waar Sjoerd Kuyer na een verblijf enkele jaren geleden (waarover hij zo prachtig schrijft in Kwaaie verhalen van liefde) zijn hart aan heeft verpand. De duik is te lezen als een liefdesverklaring

Die Willemijn is me er eentje. Een (muizen)meisje met een pittig karakter en een eigen willetje. Ze weet precies wat ze wel en niet wil. In dit derde boekje wil ze, zoals de titel al zegt, niet zwemmen en veinst ze buikpijn. Ze is stikzenuwachtig want ze gaan nu naar

'Jan, Jan, luister Jan, je weet dat jij niet schieten kan. Je weet dat jij niet schieten mag. Maar als je dan toch schieten wil, schiet dan maar in de lach'.  Het statement van Koos Meinderts rond Dodenherdenking en Bevrijdingsdag doet denk aan zijn tijd bij het Klein Orkest. Het

'Jonathan van Dubbeldam - die at een dubbele boterham, die at een appel en een peer - en toen het op was wou hij meer'. Dat rijmt, net als: 'Ik ben Marleen Arseen - Ik ben verrukkelijk gemeen - komt er iemand op bezoek - dan krijgt-ie rattenkruit met koek'.