Ook als je verkouden bent hou ik van jou – 12,5 gedichten van Edward van de Vendel, illustraties Marije Tolman, Querido, 8+
Ze verschenen zo snel na elkaar, dat ik de tel een beetje kwijt raakte. De bundeltjes met 12 gedichten van Edward van de Vendel (die halve is een voorproefje op de volgende). Geinige titels als Tantes zijn fantastisch (ooms ook) en telkens een andere illustrator. Slim aangepakt maar voor een recensent een beetje veel van het goede.
Misschien was het de omslagtekening van Marije Tolman waardoor ik toch weer in een bundeltje dook, met al net zo’n geweldige titel: Ook als je verkouden bent hou ik van jou. Het openingsgedicht pakte me meteen, met zinnen als ‘Zelf heb ik, denk ik, achttien allergieën / er klonk vandaag een heel vaag kraakje in mijn knieën’ én ‘Ik vind ons samen prachtiger wanneer we proesten / dus: zullen we nog honderdduizend dagen samen hoesten’. Een heerlijk meanderend vers dat vintage Van de Vendel is met al die speelse rijm. Ik wil niet beweren dat je zijn gedichten altijd herkent, maar ik zou best een poging durven wagen.
Zijn poëzie is enorm creatief en afwisselend maar zeer herkenbaar in de directheid. Een gedicht vol bulderende houthakkerstaal over een jongen die aan zijn opa vraagt of hij nog verliefd is op oma. Een serie verzen over de knipperlichtrelatie van Gigi en Jojo. Liefde is soms best ingewikkeld, zeg maar. Stuk voor stuk fijne gedichten, de een spannender en origineler dan de ander, maar er zakt geen eentje door de ondergrens.
Tot zover niks nieuws onder de zon. Ware het niet dat Marije Tolman de illustraties maakte en die samenwerking doet deze bundels boven de andere uitstijgen. Haar dieren zijn zo lief en aandoenlijk en passen zo goed bij de verschillende vormen van verliefdheid. Haar stijl en techniek (foto’s waarin ze tekeningen maakt) werken hier als een tierelier. De gedichten en illustraties houden echt van elkaar in dit pareltje. Het vonkt en spat van de bladzijden, wat een chemie.
Nu even uitzieken en nagloeien. Wacht nog maar even met de volgende.
